درنگاه تاریخ/نه غزه، نه لبنان جانم فدای ایران

نوستالژیک ترین شعار مردم در روز قدس ۱۳۸۸

Advertisements

زنده باد جنبش سبز

جنبش سبز مرد، پویایی وتحرکی که با کاریزمای رهبران آن ایجاد می شد با حصر آنان پایان یافت.اما، تفکر جنبش،آرمانهای جنبش،درس صبوری واستقامت زندانیان جنبش،در وجود تک تک آزادزنان وآزادمردان این کشور شکفت وجوانه زد وریشه دوانید، پس زنده باد جنبش سبز


ما هنوز بیشماریم


از یاد نبریم که هرکدام از ما پر پرواز پرنده ی صلح و آزادی هستیم


استفاده جمال عبدالناصر از واژه «خلیج فارس » در یک نامه

يك سايت عربي از سندي پرده برداشته كه طي آن جمال عبدالناصر رهبر ناسیونالیسم گرای مصر كه خود جاعل واژه ی خليج (ع.ر.ب.ی ) بود از واژه ی  خليج فارس استفاده كرده است. طي اين سند كه درواقع، يك تلگراف تبريك سال نو به شخصي به نام ابراهيم العريض در بحرين است ،جمال عبد الناصر با خط خود، از واژه ی « خليج الفارسی» استفاده نموده است.

 آدرس سایت    


پیشنهاد تشکیل شورای راهبردی جنبش سبز توسط آقایان واحدی،سازگارا،امیرارجمند

پس از تجربه ناموفق شورای سبز امید،تشکیل شورای راهبردی،می تواند ضمن زیر چتر آوردن گروههای اپوزیسیون موازی،برنامه و رویدادهای روبروی جنبش را سازماندهی کرده ضمن تقریب، از تشتت آرا جلوگیری نماید.موفقیت شورای راهبردی،می تواند ضمن جذب افراد تکنوکرات از تمام گرایشها،زمینه ساز تشکیل مجلس سبز انتقالی شود(مانند لیبی).این مجلس در وقت مناسب می تواند دولت در تبعید را بوجود آوردکه تکثر موجود در آن مناسب ترین گزینه ،بعد ازجمهوری اسلامی خواهد بود.این شورا برای اطلاع رسانی سالم می تواندازسایت بالاترین استفاده نموده ،نظرات خودرا درآن آنالیزکند.


در نگاه تاریخ / نامه‌ی فرماندهان سپاه به خاتمی

سپاه که امروزه خود را مالک مملکت می داند در دوران اصلاحات حتی به استناد نامه ی فرماندهان برجسته ی خود، نتوانست کاری از پیش ببرد.درآن زمان توطئه کودتای سپاه مطرح بود که با جبهه مستحکم ویکدست پشت خاتمی نتوانستند کاری از پیش ببرند،اما بعدها پروژه ی پیچیده ی احمدی نژاد را به سرانجام رساندند.

در روزهای بحرانی پس از ۱۸ تيرماه ۱۳۷۸، نامه‌ی ۲۴ فرمانده سپاه پاسداران خطاب به رئيس جمهور خاتمی در برخی روزنامه‌ها ـ مثل کيهان و جمهوری اسلامی ـ منتشر شد. متن كامل اين نامه و اسامي فرماندهان امضاكننده‌ آن را به نقل از روزنامه‌ی «جمهوري اسلامي» در زير می‌خوانيد. نکته جالب در این میان امضای محمد باقر قالیباف در زیر نامه است:
رياست محترم جمهوري حضرت حجت‌الاسلام ‌والمسلمين جناب آقاي سيدمحمد خاتمي
با عرض سلام و خسته نباشيد به استحضار مي‌رساند:
به‌دنبال حوادث اخير به عنوان مجموعه‌اي از خدمتگزاران دوران دفاع مقدس ملت شريف ايران، وظيفه‌ی خود دانستيم مطالبي را خدمت حضرت‌عالي دانشمند ارزشمند عرضه بداريم. اميدواريم با سعه‌ی صدر و شعار ارزشمند توأم با سيره‌اي كه تبليغ مي‌فرماييد (شنيدن هر سخن و ايده‌ ولو مخالف) به اين موضوع كه شايد درد هزاران زجركشيده‌ی انقلاب باشد كه امروزه به‌ دور از هرگونه خط و خطوط با چشمي نگران، مسائل و حوادث انقلاب را مي‌نگرند و سكوت، مسامحه و ساده‌انگاري مسئولين كه از بركت خون هزاران شهيد بر مسند نشسته‌اند، متحير و متعجب‌اند.

جناب آقاي خاتمي، قطعاً همه‌ی ما حضرت‌عالي را انساني وارسته، انقلابي، متدين و داراي ريشه‌ی عميق ديني در حوزه و دلسوز به انقلاب دانسته و مي‌دانيم، اما نحوه‌ی برخورد با حوادثي كه همه‌ی ما شاهد شادي و رقص دشمنان پيرامون آن هستيم و در اولويت قرار دادن پيگيري برخي اشتباهات و تخلفات و بزرگ كردن آنها در مقابل عدم توجه و يا كوچك جلوه دادن برخي ديگر از همين نمونه قانون‌شكني و هتك حرمت و فشار، باعث شده است جريان‌هاي معاند با انقلاب گستاخ‌تر و در مقابل آن، مدافعان انقلاب محافظه‌كارانه و با دلزدگي توأم با نااميدي، هر روز تحقير شده و به ثمره‌ی اين همه خون نگريسته و انگشت خود را با تاسف و تاثر مي‌گزند.

جناب آقاي رئيس‌جمهور، حمله به كوي دانشگاه همان‌طوري كه رهبر بزرگوار و مظلوم اين انقلاب فرمودند امري ناپسند، زشت و بد بود و علي‌رغم اين‌كه سخت‌ترين و تندترين برخوردها با آن انجام پذيرفت اما همه‌ی مردم به دليل ناپسندي عمل انجام شده اين برخوردها را پذيرفته و بر آن صحه گذاردند، اما سؤال مهم و پرابهام اين است كه آيا فاجعه فقط همين بود؟

صرفاً همين موضوع قابل پيگيري و توجه و اعتراض و تحصن است كه چند وزير به خاطر آن استعفا دهند، شوراي امنيت تشكيل جلسه بدهد و گروه تحقيق تشكيل گردد، اما آيا حرمت‌شكني و توهين به مباني اين نظام، تاسف و پيگيري ندارد؟ آيا حريم ولايت فقيه كم‌تر از كوي دانشگاه است؟ آيا حريم امام، آن انسان كم‌نظير، كم‌تر از جسارت به يك دانشجو است؟ آيا چند روز امنيت كشور را دچار اخلال كردن و به هر مؤمن و متدين حمله كردن و آتش زدن فاجعه نيست؟ آيا زير سئوال بردن جمهوري اسلامي، اين يادگار ده‌ها هزار شهيد و شعار عليه آن دادن فاجعه نيست؟

جناب آقاي خاتمي، چند شب پيش وقتي گفته شد عده‌اي با شعار عليه رهبر معظم انقلاب به سمت مجموعه‌ی شهيد مطهري در حركت‌اند، بچه‌هاي كوچك ما در چشم ما نگريستند، انگار از ما سؤال مي‌كردند غيرت شما كجا رفته است؟

جناب آقاي رئيس‌جمهور، امروز وقتي چهره‌ی رهبر معظم انقلاب را ديديم مرگ خودمان را از خداوند طلب كرديم چون كه كتف‌هايمان بسته است و خار در چشم و استخوان در گلو بايد ناظر پژمرده شدن نهالي باشيم كه حاصل 14 قرن سيلي و زجر شيعه و اسلام است.

جناب آقاي خاتمي، شما خوب مي‌دانيد، در عين توانمندي به‌خاطر مصلحت‌انديشي دوستان ناتوانيم. چه كسي است كه نداند امروز منافقين و معاندين دسته دسته به نام دانشجو به صف اين معركه مي‌پيوندند و خودي‌هاي كينه‌جو و منفعت‌طلب كوته‌نظر آتش‌بيار آن شده‌اند و براي تهييج آن، از هر سخن و نوشته‌اي دريغ نمي‌كنند؟

جناب آقاي خاتمي، تا كي با اشك بنگريم و خون دل بخوريم و با هرج و مرج و توهين، تمرين دموكراسي كنيم و به قيمت از دست رفتن نظام صبر انقلابي داشته باشيم؟

جناب آقاي رئيس‌جمهور، هزاران خانواده‌ی شهيد و جانباز و رزمنده به شما رأي دادند كه رأي آن‌ها مدال سينه شماست. آن‌ها از شما انتظار برخورد منصفانه با اين مسائل را دارند و ما امروز رد پاي دشمن را در اين حوادث به خوبي مي‌بينيم و قهقهه‌ی مستانه را مي‌شنويم. امروز را دريابيد كه فردا خيلي دير است و پشيماني فردا غيرقابل جبران است.

سيدبزرگوار، به سخنراني به ظاهر دوستان و خودي‌ها در جمع دانشجويان بنگريد، آيا همه‌ی آن گفته‌ها تشويق و ترغيب به هرج و مرج و قانون‌شكني نيست؟

آيا معناي سال امام (ره) همين بود؟ آيا به همين صورت مي‌توان ميراث گرانبهاي او را حفظ كرد و آيا بي‌توجهي تعداد اندكي به نام حزب‌الله مجوزي است براي شكستن سر هر متدين و هتك حرمت آن؟

جناب آقاي خاتمي، رسانه‌ها و راديوهاي دنيا را بنگريد، آيا صداي دف و دهل آن‌ها به گوش نمي‌رسد؟

جناب آقاي رئيس‌جمهور، اگر امروز تصميم انقلابي نگيريد و رسالت اسلامي و ملي خودتان را عمل نكنيد، فردا آن‌قدر دير و غيرقابل جبران است كه قابل تصور نيست.

در پايان با كمال احترام و علاقه به حضرت‌عالي اعلام مي‌داريم كاسه‌ی صبرمان به پايان رسيده و تحمل بيش از آن را در صورت عدم رسيدگي، بر خود جايز نمي‌دانيم.

فرماندهان و خدمتگزاران ملت شريف ايران در دوران دفاع مقدس: غلامعلي رشيد ـ عزيز جعفري ـ محمدباقر قاليباف ـ قاسم سليماني ـ جعفر اسدي ـ احمد كاظمي ـ محمد كوثري ـ اسدالله ناصح ـ محمد باقري ـ غلامرضا محرابي ـ عبدالحميد رئوفي‌نژاد ـ نورعلي شوشتري ـ دكترعلي احمديان ـ احمد غلامپور ـ‌ يعقوب زهدي ـ نبي‌الله رودكي ـ علي فدوي ـ غلامرضا جلالي ـ امين شريعتي ـ‌ حسين همداني ـ اسماعيل قاآني ـ علي فضلي ـ‌ علي زاهدي ـ مرتضي قرباني.


در نگاه تاریخ: ۲خرداد ۱۳۷۶ اولین وبزرگترین(نه) ملت به خامنه ای بود

۲خرداد ۱۳۷۶ از لحاظ یکپارچگی مردم،قابل قیاس با انتخابات سال 88 نیست.اکثر طبقات جامعه در انتخاب آقای خاتمی شرکت داشتند.نیمی از بدنه سپاه و بسیاری از قدیمی های سپاه به او رای دادند(تعداد زیادی از چپ های سپاه بعدها در زمان احمدی نژاد یا به اجبار بازنشسته شدند،یا به ادارات دیگر،مامور به خدمت شده،یا به سایه رفتند) در حالیکه تمام تبلیغات و امکانات دولتی برای انتخاب ناطق نوریفراهم آمده بود،با تمام این احوال ،آقای خاتمی با 20000000 رای ،مورد انتخاب ملت قرارگرفت. ۲خرداد ۱۳۷۶ اولین وبزرگترین(نه) ملت به خامنه ای بود.